Nie moglem tej nocy spac i tak sobie rozmyslalem. No i po pewnym czasie moje mysli zeszly na temat przebaczenia. ‘Karac potrafi kazdy, wybaczac tylko wielcy’. Takie bylo przeslanie Schindlera do szefa obozu koncentracyjnego w znanym wszystkim filmie ‘Lista Schindlera’. No wiec jak to jest z tym przebaczeniem?

Caly swiat byl wstrzasniety, gdy postrzelono Jana Pawla II. Po pewnym czasie Papiez odwiedzil w wiezieniu zamachowca i rozmawial z nim. Wybaczyl mu to, ze chcial go zabic. Wielokrotnie slyszy sie o braku przebaczenia. Rodziny ofiar morderstw nie wybaczaja mordercom. Ludzie nie wybaczaja sobie nawzajem nie tylko wiekszych swinstw, ale i drobnostek.

Przebaczenie nie przychodzi latwo. Czym ono tak naprawde jest? Przebaczenie, to poczucie, ze nie ma sie zalu do danej osoby, iz wyrzadzila nam krzywde. Przebaczenie to przestanie zadawania pytan: ‘Dlaczego ta osoba tak zrobila? Jak mogla?’. Najgorsze jest jednak wybaczenie komus slownie, gdy w glowie wciąż pozostaja pelne zalu mysli. Co wiec nalezy zrobic, by wybaczyc?

Przede wszystkim nalezy skupic sie na swoim systemie wartosci. Dla mnie bardzo wazne jest to, czego naucza Bog – ‘odpusc nam nasze winy jak i my odpuszczamy naszym winowajcom’. Mowiac te slowa chce byc w pelni przekonany, ze Bog zrobi wsystko, by odpuscic mi grzechy, tak jak ja sie staram wybaczyc innym. Chce, zeby Bog bez kszty wiekszego watpienia odpuscil mi to, czym zawinilem, tak jak ja staram sie wybaczac.

Kolejna przydatna rzecza jest z pewnoscia umiejetnosc niewyolbrzymiania. To, ze ktos mi cos zrobil nie musi wcale oznaczac, ze ta osoba jest pelna zawisci albo negatywnych uczuc. Czasami trzeba starac sie spojzec z punktu widzenia tej osoby. Co nia kierowalo? Jaki ONA wyznaje system wartosci? I przede wszystkim: czy ta osoba czuje sie winna?

No wlasnie. A co w przypadku, gdy ta osoba nie czuje sie winna, a ponadto – chciala zle?! To jest chyba najtrudniejszy przypadek, bowiem nie mamy tak naprawde zadnego materialnego powodu, by tej osobie odpuscic winy. Wówczas najwazniejsze jest zrozumienie tego, ze… obrazenie sie, zal, zawisc, nienawisc… tak naprawde nic nie zmienia! To MY bedziemy sie zle czuc, ze ktos nam cos zrobil! Czy to jest uczciwe? Chyba nie, wiec w takiej sytuacji powinnismy z calego serca dazyc do przebaczenia również dla nas samych.

Dlaczego tak obce jest ludziom przebaczenie? Byc moze dlatego, ze od malego osoby, które powinny byc dla nich wzorcami, zapominaja o tej pieknej wartosci. Spojzmy chocby na taka szkole: ile razy widzimy nauczyciela karzacego ucznia? Troche psychologii, umiejetnego rozpoznania sytuacji oraz przede wszystkim – wyrozumialosci i inteligencji emocjonalnej! Znacznie wieksza nauke odbierze uczen widzac, jak w umiejetny sposob zostaje mu odpuszczona wina, niz bedac ukaranym – czesta niewymiernie do winy. Bo w koncu latwiej jest nauczycielowi dowiesc swojej prymitywnosci i dac upust emocjom oraz przede wszystkim zaspokoic pierwotny instynkt jednostki posiadajacej przewage, niz nauczyc w koncu czegos najbardziej przydatnego – czlowieczenstwa!

Teraz tak mysle, ze byc moze zalezy to również od spoleczenstwa – w Wielkiej Brytanii stosunek nauczyciela do ucznia jest znacznie lepszy, bowiem uczen nawet gdy raz za ile zapomni Swietej Pracy Domowej, nie jest karany nieprzygotowaniami, jedynkami badz innymi wymyslami systemu edukacji. Gdy uczen popelni jakis blad – nauczyciel przede wszystkim wytlumaczy mu na czym on polegal i jak go juz nie popelnic, a konsekwencje jesli juz znajda zastosowanie w ostatecznosci na ostatnim miejscu. Niemniej jednak – to tylko szkola, czyli jak dla nich – drobnostka. W powazniejszych kwestiach bywa juz – oczywiscie – roznie.

Szkoda, ze obecnie tak niewiele jest wsrod ludzi wzajemnej milosci i przebaczenia. Ludzie chodza do Kosciola, modla sie, nauczaja innych, samemu jednak pozostajac biernymi na wartosci, które powinny byc dla nich najwazniejsze. Oby to sie kiedys zmienilo.

Ja sam nie obrazam sie czesto. Owszem, czasami udaje obrazonego, ale to glownie po to, zeby uswiadomic komus, ze zle zrobil, ale nie czuje zalu do tej osoby. Gdy sie juz obraze, zazwyczaj trwa to bardzo krotko. Zapewne dlatego, bo bardzo chce wybaczyc, co czasami bywa i wada. Wada tez bywa to, ze niejednokrotnie zapominam o takich sytuacjach, w ktorych dane mi bylo czuc do kogos zal. Czasem bowiem, nawet wybaczywszy, nalezy pamietac to co sie stalo. Chocby dla nauki.

A dlaczego moje przemyslenia zeszly na temat wybaczenia? Nie wiem, byc moze dlatego, ze tak przykro mi patrzec na zawisc miedzy niektorymi ludzmi. Tymsamym wszystkim zycze, aby przebaczenie przychodzilo latwiej, ale by w pamieci pozostawaly również chwile nieprzyjemne. Nawet jesli sie tego bardzo nie chce!