Na środku podróży napotyka się głaz. Chyba tak wielki jak góra. To on pomaga zagubionym wędrowcom podążać tam, gdzie powinni zmierzać. Od niego wiodą drogi do wszystkich zakątków, do których ktokolwiek chciałby pójść. Podążywszy za którąś z dróg zawsze można kogoś spotkać. Nie są to jednak zwyczajni ludzie. Podobno niektórych wędrowców zaczarowują, aby pozostali z nimi na zawsze.

Dalsza droga zawsze zależy od miejsca, do którego się zmierza. Czasami jest to piękna łąka z drzewami, które z wyglądu przypominają splecione róże, a które wiekiem sięgają w zamierzchłe czasy. Bywa też, że droga jest pełna niebezpiecznych zwierząt czających się za sparciałymi pniami albo buszujących wśród ściółki drobnych robaczków, po których nijak nie stąpnąć.

Im dalej podążając, tym bardziej czuje się zapach tego miejsca. Tak, to dziwne, bowiem zmierza się przecież ku krańcom. Ale tak nie jest. Drogi poprowadzą każdego wędrowca tak długą drogą, jaką będzie on chciał obrać.